میگویند حرمت مسجد را متولی آن نگه میدارد. اگر ما ایرانیان هم قرار است حرمتی در میان ساكنان اصلی مالزی داشته باشیم لاجرم باید خود حفظ آبرو كنیم و با اتحاد دوشادوش هم قرار بگیریم. اخباری كه درباره ایرانیان قاچاقی منتشر میشود رفته رفته در حال افزایش است. همچنین وقایعی ناخوشایندی كه ایرانیان مسبب آن هستند و دهان به دهان نقل میشود. این اخبار نامطلوب البته به سرعت نشر مییابد. حتی ایرانیانی كه چند روز وارد این سرزمین میشوند به سرعت در جریان چنین اخباری قرار میگیرند.
یكی از این ایرانیان علیرضا امیرقاسمی مدیر تلویزیون تپش است. هفته گذشته با او مصاحبهای انجام دادیم كه در شماره آینده مونوریل منتشر خواهد شد. فقط دو سه روزی از آمدن او به مالزی میگذشت اما در میان صحبتهایش به همان نكات آبرو بر باد ده اشاره كرد. از جمله گفت كه مادر و دختری را دیده و پرسیده كه به كنسرت داریوش میآیند و آنان پاسخ منفی دادهاند. وقتی امیرقاسمی علت را جویا شده مادر گفته شنیده است كه در كنسرتهای ایرانی چاقوكشی میشود و ترجیح میدهد در چنین جوی قرار نگیرند.
اما این تنها تجربه امیرقاسمی نیست. او و همراهانش وقتی سوار تاكسی شده بودند و از قضا عجله هم داشتند، راننده مالایی تاكسی گفته كه شما ایرانیان ملت پرخاشگری هستید. صفتی كه راننده استفاده كرده aggressive بوده است و گفته كه مالزیاییها ملتی آرام هستند.
اختلاف فرهنگی موضوعی است كه كمتر ممكن است مورد توجه افراد و اقشار مختلف قرار گیرد. واقعیتی كه گاه ممكن است باعث مناقاشات بین دول شود. با این حال ما ایرانیان به عنوان مهمان باید كمی به فكر یكدیگر باشیم و حرمت مسجد و جامعهمان را خودمان حفظ كنیم. و گرنه هر گاوگند چالهدهانی، آتشفشان خشمی خواهد شد. خشمی كه آتش آن گریبان همه را میگیرد.
